Actief lummelen

Ik moet eerlijk zijn, deze titel heb ik niet zelf bedacht. Daarvoor moet ik Lolle bedanken. Maar het dekt de lading denk ik wel. Ik noemde het zelf, mijn hoofd leeg fietsen. 4 dagen door Nederland, op een racefiets, in november, in de regen en ja, met iedere dag wind tegen.

Na een hectische werk periode, waarin stress de laatste maanden de boventoon voerde, werd het tijd om mijn hoofd op orde te krijgen. Want een chaos werd het wel een beetje. Afspraken vergeten, lichamelijke klachten, slecht slapen en gewoon niet zo’n leuke vader en man zijn, dat was ik wel zat.

Ik pakte het voordeel van even zonder werk te zitten, een wat rustiger periode voor Kris op haar werk en ging fietsen. Veel en ver fietsen, dat was het doel. Hoofd alleen maar bezig houden met de route, de volgende tussenstop, waar komt de wind vandaan, oowh wat een mooie natuur heeft Nederland toch.

Langs vrienden & familie maakte ik de trip: Groningen – Utrecht – Den Haag – Putten – Groningen. 2 dagen lang ging Tobias mee, wat lekker was tegen al te veel alleen zijn. 700km was het doel, 650km is het ongeveer geworden. Prima dus, want de afstand op zich was geen doel. Waarom die route? Omdat ik ’s avonds bij mensen op de bank wilde ploffen, en dat het dan prima is als je niet meer zoveel zegt. Omdat ze de situatie wel begrijpen.

En het hoofd begint weer tot rust te komen. Zo langzamerhand begint er weer een onrust te ontstaan, wil ik weer plannen maken en heb ik weer zin in een nieuw avontuur. De afgelopen weken heb ik voorzichtig een beeld kunnen krijgen van waar ik zin in heb. Waar ben ik goed in, wat wil ik bereiken en met wat voor mensen wil ik dat doen. Ik ga de komende weken met heel veel mensen ‘koffie’ drinken. Om te horen waar zij behoefte aan hebben.

Oowh, ennuh, dat actieve lummelen was niet eenmalig hoor. De volgende fietstocht ben ik ook al weer voorzichtig aan het plannen. Want je hoofd leeg fietsen, dat raad ik iedereen aan. Gewoon af en toe helemaal niks. Gewoon genieten van de wereld om je heen.

Denk je dat ik ook met jou eens koffie moet drinken? Heb je een toffe uitdaging waar ik misschien wel bij pas? Laat het me weten, dan fiets ik binnenkort ook bij jou langs!

Strava

Het moet op Strava anders telt het niet. Alles voor de stats. Ik heb weer een paar keer op de fiets gezeten sinds de winter en ik merk dat het echt een dingetje is bij me.

Lees verder

Mamba

Wie kent het spelletje Mamba nog? Dat spelletje dat je vroeger, nog voordat Windows bestond, in Dos speelde? Uren speelde ik het, het geblieb zit in mijn geheugen gegrift, kramp in mijn vingers komt weer naar boven, maar wat was het heerlijk eenvoudig en verslavend. Het past in het rijtje, Sokoban, Commander Keen, 20 varianten van Tetris, maar vooral ook die tijd van de floppies, zwart commandline schermen en aan je opa vragen hoe iets ook alweer werkte. En sinds kort speelt Mamba weer een rolletje in mijn leven.

Lees verder

Ballonnen

Hee, als we nou ballonnen op tafel zetten, en mensen vragen of ze via die ballonnen nog een extra bijdrage willen leveren?

We zijn druk bezig met de voorbereiding op ons eerste benefietdiner van de Ronde Tafel. Er zijn commissies voor het eten, voor de indeling van de tafels, sponsoring, financiën, verkoop, muziek, presentatie, iedereen is wel betrokken bij een stukje van de avond. En dat alles om voor Stichting Waardig Wonen zoveel mogelijk geld op te halen. En hoe vragen we mensen dan op een beleefde manier om een extra bijdrage op toch al een forse toegangsprijs (€ 100,- per stoel). Met ballonnen dus.

Lees verder

Radiomannetje

Sinds een jaar heb ik een hobby. Eigenlijk meer een uitgekomen kinderdroom. Vanaf dat ik klein was luister ik al radio. In de woonkamer stond altijd radio 2 op, ook al stond er een wand aan cd’s. Als je thuis kwam uit school kwam er altijd het vertrouwde geluid uit de boxen. Je groeide op met radiostemmen van Frits Spits en Jack Spijkerman. Aan het einde van mijn basisschool switchte ik naar mijn eigen radio, radio 3, wat in die tijd nog met een vrolijk geel kuikentje was. Ik liep kranten en had altijd de radio op mijn hoofd. Edwin Evers, Gerard Ekdom, Giel Beelen, ze werden mijn helden, die me de vele uren op de fiets, met volle fietstassen, de ochtenden doorhielpen. En nu mag ik het zelf doen.

Lees verder

« Oudere berichten

© 2019 Bob Voorneveld

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑